Wrz 20
czwartek
Czy masz już prezent? imieniny obchodzą
Dionizy, Eustachy, Eustachiusz, Fausta, Faustyna, Filipina, Irena, Oleg, Ostap, Sozant
Do końca roku zostało
103 dni
Reklama
Malarstwo akwarelowe

Malarstwo akwarelowe jest techniką z jednej strony dość trudną, z drugiej – najbardziej spopularyzowaną. Polega na laserunkowym nakładaniu na chłonny porowaty papier warstw rozpuszczonej w wodzie farby akwarelowej. Nazwa akwarela pochodzi od łac. aqua - woda. Farba ta jest mieszanką pigmentu i spoiwa, składającego się z gumy arabskiej, gliceryny, niekiedy miodu i innych mediów. Trudność malarstwa akwarelowego wynika z tego,że nie wiadomo do końca, jak rozleje się plama farby – ostateczny efekt jest często wypadkową zamierzenia artysty

i przypadku. Ponadto raz położonej warstwy nie da się retuszować, bo akwarele nie są kryjące, można ją jedynie rozjaśnić wodą. Mimo to akwarela jest bardzo popularna, gdyż daje piękne, delikatne i świetliste obrazy, pozwala uchwycić najbardziej ulotne zjawiska przyrody. Jest pasjonującą i zaskakującą techniką, a dodatkowo stosunkowo tanią. Wspomniany efekt ulotności i lekkości, tak pożądany w pejzażach, uzyskuje się laserunkami, które nanosi się na szkic od warstw najjaśniejszych do najciemniejszych. Nie stosuje się w malarstwie akwarelowym bieli, a charakterystyczną świetlistość daje biały podkład, prześwitujący przez warstwy. Dzięki nachodzeniu barwnych plam na siebie uzyskuje się tony pośrednie. To przenikanie powoduje, że cechą charakterystyczną akwareli jest brak ostrych konturów, detali i rozmycie kształtów.

Istnieją różne metody nakładania farby akwarelowej, np.: „mokre na mokre” - kolory kładziemy na wilgotną powierzchnię, dzięki temu barwy łączą się i rozpływają dając miękkie, zamglone plamy w pastelowych tonach. Można też odczekać, aż jedna warstwa wyschnie i dopiero nakładać kolejną. Bez względu na metodę praca akwarelą musi być prowadzona śmiało, pewną ręką, ponieważ nadmierna ostrożność może zaowocować obrazkami suchymi, z dużą ilością niepotrzebnych szczegółów.

Historia
Akwarela jest znana od starożytności, także na Dalekim Wschodzie, tam techniką tą zdobiono wachlarze i parawany. W średniowieczu zaczęto akwarelę stosować do iluminacji ksiąg, a od XVII wieku (głównie w Anglii) zyskała popularność jako samodzielna technika. Najpierw akwarelą malowano miniatury na kości słoniowej i pergaminie, a później na papierze. Od XVIII wieku zaczęła upowszechniać się w całej Europie, także w Polsce (np. Piotr Michałowski, Julian Fałat). Obecnie akwarela jest ulubioną techniką pejzażystów, portrecistów, stosowana jest także przez ilustratorów. Często występuje jako element technik mieszanych z tuszem, pastelem, temperą i innymi.

Materiały i narzędzia
Do uzyskania wspaniałych efektów właściwych akwareli potrzebne są: farby akwarelowe dobrej firmy, pędzle płaskie i okrągłe, najlepiej z włosia sobola, gdyż naturalne włosie układa się w ostry szpic i jest trwałe, oraz odpowiedni papier. Podkłady do malowania akwarelą to głównie bardzo chłonny papier o wyraźnej, chropowatej fakturze. Wyróżnia się trzy typy ziarnistości: papier gładki (prasowany na gorąco), papier średnioziarnisty (prasowany na zimno) - polecany początkującym akwarelistom, papier gruboziarnisty (chropowaty) – farba wsiąka w zagłębienia, pozostawiając białe plamki. Ze względu na proces wytwarzania może być: papier czerpany ręcznie, papier czerpany mechanicznie, papier maszynowy. Każdy musi znaleźć papier odpowiedni dla swojego sposobu malowania, a wówczas tworzenie będzie satysfakcjonujące. W pracy malarza akwarelisty pomocne będą też różne media do mieszania z akwarelami, np. guma arabska, taśmy do przyklejania papieru, gąbki i waciki do usuwania nadmiaru farby, żyletki czy skalpele do usuwania niechcianej warstwy oraz niezbędne w pracowni artysty narzędzia, takie jak: odpowiednie palety, rysownica, sztalugi z ruchomym blatem, który można kłaść.

 

 

 

 

Źródło: plastyk.pl

 
Reklama

Reklama